[برآی آرآمشم مینویسم]

از یه جایی به بعد به همه چیز و همه کس بی اعتنا میشی ، دیگه نه از کسی می رنجی نه به عشق کسی دل می بندی ... از یه جایی به بعد مرض چک کردن موبایلت خوب میشه ، حتی یه وقتایی یادت میره گوشی داری ؛ دیگه دلشوره نداری که موبایلتو جا بذاری یا اس ام اسی بی جواب بمونه از یه جایی به بعد دیگه دوست نداری هیچکس رو به خلوت خودت راه بدی حتی اگه تنهایی کلافه ات کرده باشه از یه جایی به بعد باور می کنی کسی برای تنها نموندن تو نمیاد ، اگه کسی میاد برای تنها نبودن خودشه ! از یه جایی به بعد وقتی کسی بهت میگه دوستت داره...

ادامه مطلب